का झोपू शकत नाही???

साठे सर वर्गात शिकवत असतात.

एका मुलाचे डोळे झाकपाक झाकपाक करीत मिणमिणत्या मेणबत्तीप्रमाणे त्यांच्याकडे बघत असतात.

साठे सर (त्या मुलाला) : का रे? झोपतोस? माझ्या लेक्चरला तू झोपू शकत नाहीस.

विद्यार्थी : झोपू शकतो सर. तुम्ही फक्त जोरा-जोरात ओरडून शिकवू नका.

संधीसाधू

प्रोफेसर साठे वर्गात किचकट विषय शिकवत असतात.

(अर्थातच; विषय सोपा असतो, पण तो किचकट करून शिकवण्यात त्यांचा हात कोणी धरू शकत नसतं.)

ते मुलांना शिकवताना सारखे सारखे प्रश्न विचारत असतात.

ह्या मास्तराच्या अशा वागण्याने सगळी पोरं वैतागलेली असतात.

साठे मग एक अभिनव कल्पना अमलात आणण्याचं ठरवतात.

ते मुलांना म्हणतात, “हे बघा, जो कोणी माझ्या प्रश्नाचं उत्तर देईल, त्याला एक लेक्चर ऑफ घेता येईल.”

तेवढ्यात एक मुलगा हातातला पेन साठे सरांच्या दिशेने भिरकावतो.

साठे सर : कुणी फेकला रे पेन?

मुलगा : सर, मी. मी तुमच्या प्रश्नाचं उत्तर दिलं. आता मला एक लेक्चर ऑफ लावा पटकन.

प्राध्यापकांचं लॉजिक

प्राध्यापक : (आपल्या मित्रास) तू रिकाम्या पोटी किती चपात्या खाऊ शकशील?

मित्र : अं ssss ६ ते ७.

प्राध्यापक : चूक. तू १ जरी चपाती खाल्ली तरी तुझं पोट रिकामं कसं राहील?

दृष्टी

प्राध्यापक : दृष्टी कुणाची चांगली असते? माणसाची की प्राण्यांची?

विद्यार्थी : अर्थातच, प्राण्यांची.

प्राध्यापक : का?

विद्यार्थी : कारण, त्यांना तुमच्यासारखा चष्मा घालावा लागत नाही.

झोपेचा वेळ

प्रोफेसर : तुम्हा विद्यार्थ्यांना दिवसाला कमीत कमी ७ तास झोप आवश्यक आहे.

विद्यार्थी : सर, हे कसं शक्य आहे? कॉलेज तर ६ तासांचं असतं.

साठे सरांच्या घरी चोरी

साठे सरांच्या घरी चोरी होते. तक्रार देण्यासाठी ते पोलिस चौकीत जातात.

पोलिस निरीक्षक त्यांना विचारतात, "कधी झाली चोरी?"

साठे सर : १९५० ला

पोलिस निरीक्षक : १९५० ला? (टिंगल उडवीत) वा, आपण फारच लवकर आलात मग.

साठे सर : हो मग, आपण कुठल्याही कामाला अजिबात वेळ घालवत नाही. आता बघा १९५० ला चोरी झाली आणि आता २०१० ला तुमच्यासमोर आहे.
केवळ २० मिनिटांत आलो बघा इथे.

बहिरा

जीवशास्राचे प्राध्यापक मोठ्या जोशात मुलांना शिकवत असतात.

ते मध्येच एका मुलाला एक प्रश्न विचारतात. बिचारा मुलगा गोंधळलेला असतो.

प्राध्यापक : ऐकू येत नाही अशा व्यक्तीला तुम्ही काय म्हणाल?

मुलगा : सर, त्याला तुम्ही काहीही म्हणा. त्याला ऐकुच येणार नाही.

भांडण

एकदा एका इतिहासाच्या प्राध्यापक आणि गणिताच्या प्राध्यापकांचे भांडण जुंपले.

इतिहासाचे प्राध्यापक : मी अख्ख औरंगजेबाचे सैन्य पाठवून तुम्हाला गाडून टाकीन.

 
गणिताचे प्राध्यापक : त्यापूर्वीच मी तुम्हाला कंसात टाकून अख्ख्या कंसाला शून्याने गुणीन.

विसरभोळे साठे सर

साठे सर खूपच विसरभोळे होते. ते आपले घड्याळ नेहमी कोटाच्या डाव्या खिशात ठेवत असत. एकदा चुकून त्यांनी ते उजव्या खिशात ठेवले आणि वेळ पाहण्यासाठी म्हणून नेहमीप्रमाणे डाव्या खिशात हात घातला. घड्याळ मिळाले नाही. ते लगेच आपल्या एका विद्यार्थ्याला म्हणाले, ‘जा घरी जाऊन माझे घड्याळ घेऊन ये.’
आणि उजव्या खिशातून घड्याळ काढून घेत ते म्हणाले, ‘हे बघ आता १७-२० झालेत, बरोबर १७-४० पर्यन्त परत ये.’

प्राध्यापक साठे

प्राध्यापक साठे घाईघाईने वर्गात आले आणि पुस्तक उघडून त्यांनी विचारले, ‘तर मी काल कुठ आलो होतो ?’
‘इथच या वर्गात सर !’ एका मुलाने उत्तर दिले.