मी वाघ आहे वाघ...

दोन मित्रांमधील संभाषण :

पहिला : काय रे, तू ऑफिसमध्ये मोठा वाघ बनून फिरत असतोस. घरात काय असतोस?

दूसरा : मी घरातही वाघच असतो. फक्त फरक एवढाच असतो, की आता त्या वाघावर दुर्गा स्वार झालेली असते.

पुण्यातील लॉज

एकजण बाहेरून पुण्यात काही कामानिमित्त येतो. इथं राहायची व्यवस्था नसल्यानं तो हॉटेलवर राहायचं ठरवतो.
तो एका नामांकित हॉटेलात जातो.

मालकाची नुकतीच दुसर्‍या एका ग्राहकाशी काही कारणावरून (पुणेरी नियमांचं उल्लंघन केल्यावरून) बाचाबाची झालेली असते, त्यात १ वाजलेले म्हणजे जेवणाची वेळ झालेली.

ग्राहक : मला तुमच्याइथे एक खोली मिळेल?

मालक : (तिरसटपणे) तुमच्याइथे म्हणजे कुठे? आमच्या घरी???

ग्राहक : अहो, तुमच्या हॉटेलात आणि ४ थ्या, ५ व्या मजल्यावर असेल तर उत्तमच.

मालक : मिळेल की, पण कशाला पाहिजे? राहायला की उडी मारून जीव द्यायला?

ग्राहक : (भांबावून गेल्याने) बरं, एक पाण्याचा ग्लास मिळेल?

मालक : आमच्याकडे ग्लास पाण्याचा नसतो, काचेचा असतो, देऊ का?

पुणेरी कंडक्टर

एक माणूस पुण्यात बसने प्रवास करत असतो.

प्रवासी : (वाहकास) अहो, मी बसमध्ये सिगारेट ओढू शकतो का?

वाहक : नाही.

प्रवासी : (एका व्यक्तीकडे बोट दाखवून) तो बघा, तो तर ओढतोय की?

वाहक : ओढत असेल, मग??? त्याने मला विचारलेलं नाहीये.

फुलासारखी लेक

नवरा : ए, उठ लवकर. सकाळचे आठ वाजलेत. (असं म्हणून बायकोच्या तोंडावर १ ग्लास पाणी ओततो.)

बायको : हे काय हो. रोज रोज तोंडावर पाणी टाकून काय उठवताय?

नवरा : त्याचं काय आहे, आपलं लग्न झालं ना त्यावेळी तुझी आईच म्हणाली होती मला की, "माझी लेक किनई फुलासारखी आहे. तिला कधी कोमेजून देऊ नका."

लग्नाची तयारी

एकदा उंदीर हत्तीकडे येतो आणि त्याला विनंती करतो, "हत्तीदादा, हत्तीदादा, मला तुझी लुंगी दोन दिवसासाठी देशील का?"

हत्तीदादा : का रे ?

उंदीर : अरे, माझ्या मुलाचं लग्न आहे परवा, तेव्हा मंडप टाकावा म्हणतोय.

टपालखात्याची घोषणा

टपालखात्याने महात्मा सुरेश कलमाडी आणि किंग ए. राजा तसेच महाराणी कनिमोळी यांची टपाल तिकिटे नुकतीच प्रकाशित केली.

परंतु, सर्व नागरिक ही तिकिटे पाहून संभ्रमात आहेत, की ती पत्रावर चिकटविण्यासाठी थुंकी नेमक्या कोणत्या बाजूने लावायची.

एक बातमी : सध्या (कु)प्रसिद्धीच्या झोतात असलेल्या महात्मा आणि राजा-राणीच्या महान(?) कार्यांकडे पाहता टपालखाते याबाबत खुलासा करण्यास टाळाटाळ करीत आहे.

चोरों का राजा...

राष्ट्रकुल घोटाळा झाल्यावर सुरेश कलमाडी पुण्यातून रात्री फेरफटका मारत होते.

त्यांना एका अतिशय कुप्रसिद्ध चोर, लुटारूने अडवले.

त्याने मात्र कलमाडींना ओळखलंच नाही.

चोर : चल ए, काय असेल नसेल सगळे पैसे काढून दे गपचूप. चल चल...

कलमाडी : अहो महाशय, तुम्हाला माहितीये का मी कोण आहे ते?

चोर : मला नाही माहीत. पण त्याच्याशी काय करायचंय मला? गपचूप पैसे काढ.

कलमाडी : मी सुरेश कलमाडी आहे.

चोर : ठीक आहे, ठीक आहे. मला फक्त माझे तरी पैसे द्या.