जरा सांगा या सरदारला...

एक सरदार स्वारगेटला बससाठी थांबला होता.

बराच वेळ झाला तरी हडपसरची बस काही येईना म्हणून तो वैतागला होता.

बसस्टॉपवर उभ्या असलेल्या दुसर्‍या एका प्रवाशाला त्याने विचारले, “ओ, हडपसरला किती नंबरची बस जाते?”

प्रवाशी : २०७

सरदार : अरे बापरे. मी इथे नवखा आहे. मला कृपया करून सांगाल का, की सकाळपासून आतापर्यंत किती बस गेल्या आहेत?

अशिक्षित दरोडेखोर

एकदा चार दरोडेखोर एका बँकेत दरोडा टाकतात.

ते तिजोरी फोडतात आणि त्यांच्या हाती खूप सारी नोटांची बंडले लागतात.

एक दरोडेखोर तिथेच बँक मॅनेजरच्या डोक्यावर पिस्तूल ठेवून म्हणतो, “नीट मोज किती आहेत ते.”

दूसरा दरोडेखोर त्याला ओरडतो, “ए, चल. ही काय वेळ आहे का नोटा मोजत बसायची?”

पहिला : तुम्ही नंतर भांडणं करताल?

दूसरा : अरे, त्यात काय एवढं? उद्या पेपरात छापून येईलच की.

सरदारचा जन्मदिवस

सरदार एका कंपनीत मुलाखत द्यायला जातो.

मुलाखतकार : तुमची जन्मतारीख काय?

सरदार : २६ जानेवारी.

मुलाखतकार : वर्ष कोणतं?

सरदार : कोणतं काय? दरवर्षीच.

Bond…or...Parol ???

कॉलेजमधून प्लेसमेंट झालेल्या विद्यार्थ्यांकडून कामावर रुजू होताना बॉन्डवर सही घेतली जाते.

असाच एक विद्यार्थी एका नामांकित कंपनीत दोन वर्षे काम करून दुसर्‍या कंपनीत मुलाखतीला जातो.

मॅनेजर : तुम्ही पहिल्या कंपनीत तब्बल दोन वर्षे काम केलं आणि आता अशी कोणती गोष्ट घडली की तुम्ही कंपनी सोडली.

विद्यार्थी : अहो काय करू? वर्षभर सोडायची सोडायची म्हणत होतो. शेवटी आता ५० हजार भरून पॅरोलवर सुटून आलोय.

सेल्समन...बाप रे बाप.

एक सेल्समन पुण्यातल्या एका उद्योगपतीच्या ऑफिसात फोन लावतो.

सेल्समन : नमस्कार, साहेब आहेत का?

उद्योगपती स्वत: फोन उचलतात. पण त्यांना संशय येतो की हा तोच एकदा भेटलेला आणि चिकटूगिरी करणारा दिसतोय.

उद्योगपती : तुम्ही सेल्समन आहात, टेलिफोन बिलवाले आहात की साहेबांचे कुणी मित्र वगैरे आहात?

सेल्समन चलाखी करण्याचा प्रयत्न करतो.

सेल्समन : तीनही.

उद्योगपती : बरं.......ते जरा मीटिंगमध्ये आहेत, बाहेरगावी गेले आहेत आणि प्रत्यक्षात येऊनच भेट घ्या.

सैनिक का बनायचं?

मराठा बटालियनमधल्या दोन शूर जवानांचा हा संवाद.

पहिला जवान दुसर्‍याला : तू सैन्यात का आलास?

दूसरा जवान : कारण मी अनाथ आहे आणि मला युद्ध आवडतं. पण तू विवाहित असताना का आलास सैन्यात?

पहिला जवान : कारण मला शांतता हवी होती म्हणून.

शुभकार्यास विलंब नको

बायको : वैताग आलाय नुसता या रोजच्या कटकटीने. बस्स झालं. आता घटस्फोट हवाय मला.

नवरा : हि घे कॅडबरी.

बायको : ह्म्म्म...समजूत काढताय?

नवरा : नाही, नाही. कुठलंही शुभकार्यास प्रारंभ करण्यापूर्वी आपल्यात गोड खाण्याची प्रथा आहे ना, म्हणून.